7H Loop: CIFLA's thuiswedstrijd

"Zevenheuvelenloop, onze thuiswedstrijd "
 
Voor de meeste Ciflaten is het de belangrijkste wegwedstrijd van het jaar: de Zevenheuvelenloop. Niet vanwege het uitdagende parcours of de nabijheid van startstreep en finish. Het speciale van deze wedstrijd is de onderlinge krachtmeting van Ciflaten. De Zevenheuvelenloop is namelijk voor Ciflaleden tevens het clubkampioenschap op de weg. Wie hier de snelste is in zijn of haar leeftijdscategorie, mag zich een jaar lang clubkampioen noemen.
 
Tientallen Ciflaten doen jaarlijks mee aan de Zevenheuvelenloop. In 2015 waren het er ongeveer 160, inclusief de Zevenheuvelennacht. De trainingen vanaf september zijn speciaal gericht op de 15 kilometerwedstrijd. Naarmate de derde zondag van november nadert, stijgt de spanning bij de echte wedstrijdlopers. De meeste recreanten verheugen zich op de sfeervolle loop in de groene omgeving van Nijmegen. Een echte thuiswedstrijd, zo kunnen we de Zevenheuvelenloop wel noemen.
Hieronder laten we drie ‘oude rotten’ aan het woord. Ze kennen de Zevenheuvelenloop al vanaf de allereerste editie.


Zevenheulenloop onderweg

Ter hoogte van kilometer 8 passeren de renners het beeld “De Rode Loper”, gemaakt door kunstenares Marijke van Balen uit Nijmegen. Het beeld werd in 2008 aangeboden aan de organisatie van de  Zevenheuvelenloop door de Seven Hills Runners Club ter gelegenheid van de 25e Zevenheuvelenloop.

"Ricardo Pengel"
Niet meer de snelste, maar nog altijd ‘Mister Zevenheuvelenloop’ is Ricardo Pengel. Hij liep alle 32 edities, vanaf de eerste in 1984 tot en met de meest recente in 2015.
“Ik weet het nog precies”, vertelt Ricardo. “1984. Start en finish in de buurt van de Heiliglandstichting. Er deden 540 personen mee. Na een aantal weken ontving ik een gestencilde uitslagenlijst. Het was niet meer dan een aantal aan elkaar geniete bladzijden. Ik deed de 12 kilometer in 43:02. Een van de sponsoren van de loop was reformwinkel De Knollentuin. Dat paste in de tijdgeest.”
Zijn snelste Zevenheuvelenloop liep Ricardo in 1985, toen hij 35 jaar was: 15 kilometer in 51:03. Dertig jaar later, in 2015, had hij 1 uur, 13 minuten en 43 seconden nodig. Mooie prestatie op zijn leeftijd. Aan stoppen denkt hij nog lang niet. “Pas als het echt niet meer gaat, door blessures of ander ongemak, stop ik. Of wanneer het meer wandelen dan hardlopen wordt. “
Wat maakt voor RIcardo de Zevenheuvelenloop speciaal? Hij denkt even na. “Het parcours, dat blijft het mooiste. Vooral in 1993 was het schitterend, hoewel ontzettend koud, met veel wind en sneeuw. Maar eigenlijk vind ik de Midwinterloop in Apeldoorn leuker. Dan heb ik minder last van stress,” grijnst hij.

Ricardo


Ricardo Pengel in actie.


"Gertie Harleman "
Als hij minder pech had gehad, was ook Gertie Harleman ‘Mister Zevenheuvelenloop’. Alleen in 2014 moest hij de 31e editie laten schieten door een gemene blessure. Tijdens een duurloop een week vóór de wedstrijd was hij gevallen over een losliggende stoeptegel. Hamstring in het linkerbeen gescheurd. “Ik wilde desnoods wandelen of kruipen,” blikt Gertie terug, “maar het kon echt niet. Onverantwoord. Echt heel erg pijnlijk, in elke betekenis.”
Gertie herinnert zich dat de route die eerste keer in 1984 andersom over de Groesbeekseweg liep: bergaf dus, waar nu de eerste vijf kilometer bergopwaarts gaan. “Ik deed er toen 53 minuten en 53 seconden over en de afstand was 11,99 km. Dat had te maken met de toenmali-ge regels van de KNAU; de organisatie was te laat om een vergunning aan te vragen voor een wedstrijd van 12 kilometer of langer. Mijn snelste tijd liep ik in 1986, de volle 15 kilometer in 1:02:47.”
Van zijn val in 2014 is Gertie nog altijd niet volledig hersteld. De spierkracht in zijn linkerbeen is nog niet terug op het oude niveau. Toch traint hij weer zoveel mogelijk mee bij Cifla. “Ik heb in 2015 gewoon meegedaan aan de Zevenheuvelenloop. Mijn eindtijd van 1:22:12 was boven verwachting, gezien de nasleep van mijn blessure.”
Behalve aan die allereerste keer in 1984 bewaart Gertie ook speciale herinneringen aan de 25e en de 30e Zevenheuvelenloop. “Er werd bij die lustrumedities door de organisatie extra aandacht geschonken aan de lopers die alle keren hadden meegedaan. Dat was natuurlijk heel speciaal voor mij en Ricardo, we werden apart gehuldigd. In feite was dat ook een eer voor Cifla, hoewel we nooit in het clubblad hebben gestaan,” knipoogt Gertie.

GertieGertie Harleman, op de terugweg van een zware blessure.

"Carl Sas"
Een derde Ciflaat van het eerste uur is Carl Sas. Hij herinnert zich de wedstrijd van 1984 nog goed. “Het was best wel druk voor een nieuwe wedstrijd, vond ik toen,” vertelt Carl. “Ik eindigde als 29e met een tijd van 41:34 op 12 kilometer. Mijn beste tijd liep ik op 33jarige leeftijd in 1987: 15 km in 51:48.” Na 23 deelnames stopte Carl ermee. “In 2006 heb ik voor het laatst meegedaan. Bij de start ging het mis. Een fotograaf ging te laat van het parcours af en mijn loopmaatje Frans de Waal viel over deze man heen. Ik liep vlak achter Frans en kon net over hem heen springen. Bij Groenewoud ben ik omgedraaid, omdat het me niet lekker zat, ik was ongerust over Frans. Gelukkig was hij oké en niet platgetrapt. De organisatie gaf mij voor 2007 een gratis startnummer vanwege het incident. Helaas had ik die ochtend koorts en kon ik niet starten. De jaren erna heb ik besloten niet meer mee te lopen vanwege de enorme drukte op het parcours.”
Carl bewaart vooral mooie herinneringen aan de editie van 1993. “Dat was een mooie race met sneeuw en wind, gewonnen door Khalid Skah. Op de Zevenheuvelenweg kwam de sneeuw met harde wind van opzij. De Postweg was glad aan het worden. Ook 2001 was bijzonder, met het wereldrecord van Felix Limo: 41.29. Hij liep zijn laatste 5 kilometer in een ongelooflijke 13.35.”
Carl heeft geen spijt dat hij de Zevenheuvelenloop niet meer doet. “Er zijn inmiddels zoveel andere leuke wedstrijden. Ik loop al 45 jaar hard en ik kies nu vaak voor een dorpsloop, een cross of een baanwedstrijd. Afwisseling dus. Een favoriet? Eh... kijk maar eens op www.schluchseelauf.de.”

Carl 
Carls Sas loopt de Zevenheuvelenloop niet meer; hij kiest voor afwisseling.


 

Over CIFLA

cifla zwart 77x80
 
Cifla is een samenstelling van de Latijnse woorden citius (snel) en flatus (wind). Snel als de wind, dat klinkt keurig, maar eigenlijk betekent het "snelle scheet". De naam is een mild protest tegen de destijds nogal formele en behoudzuchtige atletiekwereld

Partners

NeerlandiaHoutenVloeren kl

 

Sponsors Racerunning

gehandicaptensport kl

2ehandszorghulpmiddelen kl

gemeentebergendal kl